28 نوامبر روز جهانی علیه خشونت

 

خشونت یک پدیده شوم غیرانسانیت که تقریبا در تمامی جوامع  حکمفرماست.

خشونت اعمال فشاری ست که از سوی هر نیروی بالاتر یا صاحبان قدرت بر زیردستان وارد می شود که این خشونت می تواند در اشکال متفاوت دولت بر دولت، دولت بر مردم،خانواده، کارفرمایان و ... اعمال گردد.

خشونت یعنی اعمال فشار فیزیکی و روانی برای تنبیه فرد یا افراد صورت میگیرد. در جامعه کنونی ما متاسفانه زنان و کودکان از اقشاری هستند که بیشتر مورد خشونت قرار می گیرند.

خشونت بر زنان و کودکان به شکل های متفاوتی انجام می شود مثل کتک زدن، پرت کردن و آسیب رساندن، پرتاب اشیاء و وسایل، کشتن و آتش زدن، اعمال خشونت و تجاوز جنسی بر کودکان و زنان از سوی اطرفیان مانند شوهر و ... همچنین سوءاستفاده های جنسی از سوی کارفرمایان و تهدید و ترس از بیکار شدن اعمال خشونت آمیزیست که جوامع به نسبت فرهنگ و قوانین حاکم بر جامعه با آن دست به گریبان است.

بیشترین آمار سوء استفاده ها و خشونت های جنسی علیه دختران صورت می گیرد متاسفانه در جامعه به ظاهر متمدن امروزی در جنگ های بین سردمداران قدرت در زندان ها از  تجاوز به عنف و شکنجه برای گرفتن اعتراف استفاده می شود  که لطمات جبران ناپذیری بر تعادل روحی و روانی  خواهد گذاشت.

زنان و کودکان به دلیل اینکه از قدرت بدنی کافی برخوردار نیستند و همچنین تبعیض ها و فرهنگ مرد سالاری بیشتر از دیگران مورد خشونت قرار می گیرند گاهی این خشونت ها در خانواده و  جامعه به شکل هایی پنهان صورت می گیرد. از سوی شوهر برای برقراری رابطه های جنسی بدون خواست و تمایل همسر، خشونت هایی که از سوی برادر و پدر و بزرگان به عنوان ناموس پرستی و  قتل های ناموسی بخصوص در شهرهای حاشیه نشین و روستاها که دختران خود را به راحتی می سوزانند و یا سلاخی می کنند، محدود کردن زنان برای ورود به اجتماع و تبعیض در خانواده و نابرابری جنسی، سوء تغذیه دختران، بی توجهی به دختران در خانواده ها ، تعرض های جنسی و کلامی و شنیدن زشت ترین و رکیک ترین کلام در خیابان ها و معابر، قتل های زنجیره ای زنان خیابانی  نمونه هایی بارز خشونت علیه زنان است.

متاسفانه در ایران آمار دقیقی در مورد خشونت ها در دسترس نیست زیرا بسیاری از خشونت ها در خانواده ها در خفا صورت می گیرد، هر روز توسط مردان خانواده کتک می خورند و تهدید می شوند، کودکانی که هر روز از سوی اطرافیان و نزدیکان در خانواده مورد ضرب و شتم قرار می گیرند، زنانی که توسط همسران و مردان زندگیش تهدید می شود و به علت عدم حمایت دولت و قانون از زنان و ترس از متهم شدن و تهمت هایی که بر زنان وارد می شود این خشونت ها به اشکال مختلف در خانواده مسکوت  باقی می ماند که همین پنهان کردن و عدم قوانین حمایتی، باعث افزایش آمار کودک آزاری و خشونت و جنایت شده است.

باید برای پیوستن به کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان بکوشیم و به این تبعیض ها  و خشونت های غیرانسانی معترض باشیم و دولت را وادار کنیم که باید به کنواسیون رفع تبعیض علیه زنان بپیوندد.

به امید برابری و آزادی

سانازفروهر

4/9/85

نوشته شده توسط کانون دفاع از حقوق زنان و کودکان ایران در |  لينک ثابت   • 

---